2005/Sep/20

เพิ่งเข้าใจวันนี้เอง..ว่าความรัก มีเหตุผลต่างๆ นานา ที่จะทำให้คนสองคน..ไร้เหตุผลจนเกือบทำให้เกิดรอยร้าวในหัวใจ..

ขอโทษ..ที่ทำให้ที่รักคิดว่า..สุดที่รัก เห็นคนอื่นดีกว่าที่รัก..

อยากบอกว่า..ไม่เคยที่จะเห็นใครดีกว่าที่รักเลย เพียงแค่ที่รักเปิดใจและเชื่อใจในความเป็นสุดที่รัก ที่นับตั้งแต่นาทีแรกที่ตกลงใจว่าจะรักที่รัก..หัวใจดวงนี้ไม่เคยมีใครแวะเวียนมาทำให้หวั่นไหวได้เลย..นั่นเพราะหัวใจดวงนี้..ยกให้ที่รักไปหมดแล้วทั้งใจ..

ขอโทษ..ที่เข้าใจผิดว่าที่รักเห็นเรื่องราวของเราเป็นความลับ..

อยากบอกว่า..ไม่เคยมองในมุมที่ที่รักมอง..ไม่เคยเห็นในมุมที่ที่รักเห็น..ไม่เคยรู้สึกในมุมที่ที่รักรู้สึก..ว่าเรื่องราวของเรา..มันควรเป็นเรื่องของเรา เพราะไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์กับความรักของเรา..ก็มีเพียงแค่เราสองคนที่รับรู้ถึงความรู้สึกนั้น..

ขอโทษ..ที่ไม่หนักแน่น และปกป้องความเห็นส่วนตัว มากกว่าปกป้องความรู้สึกของคนที่ตัวเองรักที่สุด..

อยากบอกว่า..บางครั้งความเชื่อมั่นสูงๆ ของตัวสุดที่รักเอง มันก็ทำให้พลั้งปากแล้วก็มีความรู้สึกอยากเอาชนะเข้าครอบงำ..จนลืมนึกไปว่า ในความรักไม่ควรมีคำว่าชนะหรือแพ้ เพราะที่รัก..ไม่ใช่คู่ต่อสู้..แต่ที่รักคือ..คู่..ที่สุดที่รักจะต้องดูแลความรู้สึกและรักษาให้เราเคียงคู่กันตลอดไป..

ขอโทษ..ที่ต้องมาบันทึกคำขอโทษ..ลงในบันทึกหน้านี้..ทั้งๆ ที่..รู้ว่าที่รักไม่อยากให้เขียนอะไรอย่างนี้เท่าไหร่..

อยากบอกว่า..แค่อยากให้บันทึกหน้านี้คอยเตือนสติตัวเองว่า..บางครั้งในความไม่เข้าใจของเรา..เราต้องรู้จักหันหน้ามาปรับความรู้สึกของกันและกัน ให้อยู่ในทิศทางเดียวกัน..เพื่อที่ทุกย่างก้าวของเราจะได้ก้าวเดินไปได้พร้อมๆกัน..บนถนนสายรักของเราสายนี้..

การดูแลความรู้สึกของกันและกัน..คือ หัวใจสำคัญของคำว่ารัก..ขอบคุณนะคะ.ที่..ที่รักดูแลกัน..ดีใจที่เมื่อมีปัญหาแล้ว เราได้มาพูดคุยและปรับความเข้าใจกันเหมือนวันนี้..

..รักที่สุด..

รักสุดที่รักที่สุดเช่นกัน..

และขอโทษด้วยกับการกระทำของที่รักที่สุดที่รักไม่ชอบ..

สิ่งที่ที่รักทำลงไปก็เพราะว่าทั้งหวงและห่วง.. และไม่ใช่ว่าที่รักไม่เชื่อใจ..

เวลาที่สุดที่รักคุยกับที่รัก แม่ของสุดที่รักยังเป็นห่วงกลัวลูกสาวจะโดนหลอก มันจะต่างอะไรที่ที่รักห่วงเวลาที่สุดที่รักคุยปรึกษากับใครก็ไม่รู้ ซึ่งที่รักเรียกว่าคนไม่รู้จัก ยิ่งพูดตัวที่รักยิ่งโดน แต่มันก็ดีจะได้ทำให้ที่รักได้รู้ตัว..

...

..รักและก็..

..หวง(อย่างไร้เหตุผล)..

...

2005/Sep/19

เลข 11 ของสุดที่รัก..

เลข 4 ของที่รัก..

เพิ่งสังเกตเหมือนกันนะเนี่ย.. ว่าชีวิตของเราพัวพันกับตัวเลข 2 ตัวนี้..อย่างลงตัว.. ความจริงวันนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนถึงตัวเลขหรอก เพราะไม่ว่าเลขไหนๆ ก็ทำให้เราผูกพันกันทุกวันอยู่แล้ว..(จริงไม๊จ๊ะ..?) แต่ที่เขียนเรื่องเกี่ยวกับตัวเลขก็เพราะวันนี้เห็นว่าถึงหน้าที่ 11 ของ บลอกเราแล้ว..เร็วจังเนอะ..

ความผูกพันของเราสองมีกันอยู่เสมอจ้ะ..ทุกวัน..ทุกเวลา..ทุกๆตัวเลข

เช้านี้..ไม่รู้ที่รักรู้สึกเหมือนกันไม๊.. รู้สึกโหยหา.. ที่รักจัง.. คงเพราะเรื่องราววุ่นๆ ที่ทำให้เราผิดใจ ผิดความรู้สึก..กันวันก่อนมั๊งเนอะที่ทำให้เราห่างกัน..จนเสียงเรียกร้องของหัวใจมันทนไม่ไหว..อืมมม..หลับตานึกภาพแล้ว..มีความสุข.. ^ ^

ที่รักโหยหาสุดที่รัก โหยหาความรู้สึกดี โหยหาความเป็นสุดที่รัก..ทุกๆลมหายใจอยู่แล้ว..คิดถึงเสมอเลยจ้ะ..

วันนี้ที่รักจ๋า..ตัดผมหล่อมาด้วย ทำเอาที่รักแทบจำไม่ได้เลย.. ดีนะเนี่ยที่จดจำที่รักด้วยหัวใจ..อิอิ (หวานๆๆๆ อ้อนๆๆๆ) ^ ^

ที่รักก็ใช้หัวใจจดจำความน่ารักของสุดที่รัก ยิ่งนึก.. ยิ่งคิด..คิดถึงจังเลย..คนสวยของที่รัก สวยทั้งร่างกาย สวยทั้งจิตใจ..รักสุดที่รักจัง

ตอนนี้ (ตอนที่เขียนบลอก) ก็เข้ามารอที่รัก..เพราะที่รักบอกว่าจะแอบออนไลน์ที่โต๊ะทำงาน..แต่รอแล้วรอเล่า ที่รักก็ไม่มาซักที..คิดถึงนะคะ.. (อ้อนๆๆๆ อีกรอบ) ^ ^ ไม่เป็นไรนะคะ ยังไงซะเดี๋ยวคืนนี้เราก็มีเวลาคุยกันทั้งคืนอยู่แล้ว (ถ้าสุดที่รักไม่หลับไปซะก่อน แหะๆๆ) เดี๋ยวค่อยคุยกันก็ได้เนอะ..

มาที่โต๊ะแล้วแหละแต่มีคนกำลังติดตั้งโปรแกรมอยู่..เลยใช้ไม่ได้ ใจที่รักจะขาดอยู่แล้วเพราะความคิดถึงสุดที่รัก..รักสุดที่รักที่สุดจ้ะ

ปัจฉิมลิขิต (ให้เรารักกัน)

ชีวิต..ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ.. แต่เราจะช่วยกันโรยกลีบกุหลาบบนทุกเส้นทางรักที่เราสองคนร่วมเดินไปด้วยกัน.. หากล้า..เราจะพัก..แล้วก็นั่งรวบรวมกลีบกุหลาบแห่งรักของเราจนเพียงพอ..แล้วเราจะเริ่มต้นเดินอีกครั้ง..ไปด้วยกัน..

..ด้วยหัวใจ..รัก..ที่รัก..

2005/Sep/18

ความหวั่นไหว..เกือบทำให้ความรักของเราพังครืนไปแล้ว..

หากไม่มีความหนักแน่น..ของที่รัก..ที่เหมือนมืออันแข็งแรงของที่รักคอยประคับประคอง..และพยุงความรู้สึกของสุดที่รักเอาไว้ ป่านนี้..สุดที่รักยังนึกไม่ออกเลยว่า หัวใจดวงนี้จะต้องเจ็บอีกสักแค่ไหน..เมื่อไม่มีคำว่าเรา..อีกต่อไป..

ที่รักจ๋า.. ขอโทษที่รักนะจ๊ะ..

ที่สุดที่รัก ไม่มีความหนักแน่นเอาซะเลย..แล้วสุดที่รักก็ไม่กล้าสัญญาด้วย ว่าเหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก..เพราะ สุดที่รัก..หวงที่รัก..จนกลายเป็นความเห็นแก่ตัวไปแล้ว..แต่ อยากให้ที่รักรู้ไว้นะจ๊ะ..ว่าทุกสิ่งที่สุดที่รักทำ..ไม่ได้ทำด้วยความสะใจ หรืออยากให้ที่รักต้องปั่นป่วน..

ทุกสิ่งที่ทำ..ที่รักเจ็บปวด และฝืนความรู้สึกจนแทบทนไม่ไหว..จนทำให้สุดที่รักรู้แล้วว่า..ชาตินี้..ถ้าไม่มีที่รัก..สุดที่รักคงต้องแย่แน่ๆ.. เพราะรักที่รักมากเหลือเกิน..

ที่รักจ๋า..ขอบคุณที่รักนะจ๊ะ..ที่ทน สุดที่รักได้ถึงนาทีนี้..

..รักที่สุดจ้ะ..

รักสุดที่รักเสมอจ้ะ..

ไม่มีอะไรจะมาทำลายความรักของเราได้หรอก ที่รักเชื่ออย่างนั้นเพราะที่รักเชื่อว่าเรารักกัน รักกันมากด้วยแล้วการที่เราหวงกันและกันก็น่าจะแปลว่าเรารักกันอีกนั่นแหละ..

ไม่เคยโกรธสุดที่รักเลย กลัวแต่สุดที่รักจะเลิกรักที่รัก กลัวที่จะเสียสุดที่รักไปเพราะการทำตัวของที่รัก ที่สุดที่รักแทบจะทนไม่ไหว..ที่รักต่างหากที่ผิด ไม่ใช่สุดที่รักที่ผิด ขอโทษนะจ๊ะ..สุดที่รักของที่รัก

ขอบคุณนะจ๊ะที่ช่วยฝืนตามที่ที่รักบอก แต่ต้องฝืนด้วยความรู้สึกที่ดีนะ ความรู้สึกที่รัก ไม่ใช่แสร้งฝืน แล้วความฝืนนั้นก็จะทำให้รักของเรากลับมาสดใส สดชื่น เหมือนดังเดิม..ขอบคุณนะ

ขอบคุณกับคำว่ารัก..

ขอบคุณกับคำว่าคิดถึง..

ขอบคุณกับคำพูดหวานๆ..

ขอบคุณกับการหวง..

ขอบคุณกับการห่วง

ขอบคุณกับความรู้สึกดี..

ขอบคุณกับความเป็นสุดที่รัก..

..ที่สุดที่รักให้มากับคนไม่ได้เรื่องได้ราว คนไม่เอาไหน คนนี้..

รักสุดที่รักที่สุดจ้ะ